Wyżyna Junkuej

Tajemnicze jaskinie, baśniowe okolice rzeki Li oraz zaskakująca kuchnia rozległej wyżyny.

Do podróżowania po Wyżynie Junkuej zachęca baśniowy pejzaż i kilka interesujących miast, które bezsprzecznie trzeba odwiedzić. Wyjątkowy zakątek Chin skrywa pewne walory objawiane szczególnie podróżnikom z turystycznym zacięciem. Składają się na nie wyjątkowe warunki krajobrazowe, czynniki etniczne ukazujące wspaniałą mozaikę kultur nienaruszonych komunizmem, tropikalny koloryt zmierzający w stronę Laosu i Birmy, a także skomplikowana historia i nietuzinkowa kuchnia. Te wszystkie elementy okraszone łagodnym klimatem sprzyjają turystyce i wyciągają rękę do turystów żądnych przygód i wakacyjnych wyzwań.

Wyżyna Junkuej zajmująca południowo-zachodnie rubieże Chin oddzielona jest od reszty kraju niepokornymi górami i ograniczona rzeką Jangcy, sąsiadując przy tym od północy z Syczuanem i Wyżyną Południowo-Wschodnią, od wschodu z Górami Południowochińskimi, natomiast od południa z Wietnamem i Laosem oraz Birmą od zachodu. O wyjątkowym krajobrazie regionu świadczy wapienna budowa poprzecinana dolinami rzecznymi, z których wyrastają bajkowe kształty strzelistych iglic skalnych, wygasłe stożki wulkaniczne oraz rozległe systemy jaskiń podziemnych. Niepowtarzalnego uroku dodaje wyżynie także różnorodność flory i fauny oraz wysokie zróżnicowanie etniczne.

Historia Wyżyny Junkuej ściśle wiąże się z dziejami prowincji Yunnan oznaczonej przez ludzi pierwotnych rysunkami skalnymi z epoki kamiennej. Ślady bardziej zaawansowanych cywilizacji pochodzą z III w. p.n.e., kiedy chiński książę Zhuang Qiao założył królestwo Dian, włączone w 190 r. n.e. do Chin. Ziemie te zostały zapomniane na kilka stuleci, aż do VIII wieku, w którym to królestwo Nanzhao objęło władzę nad okolicznymi państewkami i rozszerzyło swoje wpływy na Birmę, Tajlandię i Wietnam. Inwazja Mongołów w 1252 r. zniszczyła kolejny twór jakim było królestwo Dali, czyniąc jednocześnie z trudnodostępnych terenów miejsce zsyłki dla wrogów rządzącego wielkiego chana Kubilaja. Na wyżynę napłynęła ludność mongolska, która kilkukrotnie przeciwstawiała się cesarzom rządzącym w Chinach i doprowadziła do licznych konfliktów zbrojnych pustoszących okolice. Sytuacja regionu poprawiła się po inwazji japońskiej z lat trzydziestych XX wieku, w wyniku której władze komunistyczne wybudowały między innymi drogi i linie kolejowe. Terenami Wyżyny Junkuej targały jeszcze liczne, dwudziestowieczne konflikty wewnętrzne, które w konsekwencji na stałe włączyły do Chin autonomiczny już region.

Głównym węzłem komunikacyjnym i największym miastem Wyżyny Junkuej jest Kunming, którego nazwa pochodzi od mniejszości etnicznej Kunmi. Miasto wciągnięte w wir gospodarczych transformacji nazywane jest „Miastem Wiecznej Wiosny” za sprawą stosunkowo łagodnego klimatu i przyjemnej atmosfery docenianej przez rzesze turystów, którzy najczęściej korzystają z przyzwoitej bazy noclegowej, by zwiedzać ciekawe okolice. Historia samego miasta związana jest ze szlakiem handlowym łączącym na przestrzeni wieków Chiny z Birmą oraz budową linii kolejowej. Ważnym momentem dla miasta w latach trzydziestych XX wieku była inwazja japońska na wschodnim wybrzeżu, która przyciągnęła na te tereny masy ludzi poszukujących schronienia i inwestujących później w rozwój miasta. Kunming przecinają dwie główne drogi wyznaczające centrum, na północnym zachodzie którego znajduje się najwięcej atrakcji turystycznych. Pogodnych mieszkańców miasta można spotkać na ogromnym placu z wyróżniającym się Robotniczym Domem Kultury oraz w okolicy dobrze zagospodarowanej rzeki Panlong. Przyjemnym może okazać się spacer do dzielnicy muzułmańskiej, gdzie sklepikarze sprzedają suszoną wołowinę, a w powietrzu unosi się zapach świeżo parzonej kawy wydobywający się z ogromnych, płaskich naczyń. Ciekawym zakątkiem jest także targ ptaków i kwiatów odbywający się codziennie przy ulicy Guanghua Jie oraz boczne uliczki Zhengyi Lu pełne klimatycznych sklepików i herbaciarni. W północnej części miasta znajduje się interesujący kompleks świątyń buddyjskich Yuantong, a także pozostałości po świątyni konfucjańskiej Wen Miao. Turyści zainteresowani buddyjską architekturą sakralną powinni także zwiedzić Zachodnią Pagodę powstałą w czasach dynastii Tang oraz Wschodnią Pagodę otoczoną ładnym ogrodem. Wytchnienie można znaleźć w parku Daguan, by z nowymi siłami ruszyć w kierunku Muzeum Prowincji Yunnan, Muzeum Miasta Kunming i Uniwersytetu Prowincji, przy którym znajduje się wiele przytulnych kawiarenek. Parę chwil warto także spędzić w parku Zielonego Jeziora na przyglądaniu się ludziom ćwiczącym tai-chi i rozmawiającym o problemach życia codziennego. Przyjemnym miejscem spacerowym jest dodatkowo ogromne zoo, do którego najmłodsi zaciągają najczęściej swoich rodziców. Z racji tego, że Kunming odwiedza mnóstwo obcokrajowców, powstały liczne kluby i puby, w których nocne życie toczy się własnym torem.

Chociaż kuchnia chińska zagościła na dobre na europejskich stołach, wizyta w tradycyjnej restauracji może okazać się miłym zaskoczeniem. Pełna harmonia smaków to kulinarna zaleta uzyskiwana dzięki unikalnemu łączeniu składników o różnych kształtach i barwach, zadziwiających nie tylko zmysł smaku, ale również wzroku. Chińczycy stawiają na dużo warzyw, mało tłuszczu oraz zdrowe jedzenie nierozerwalnie połączone z filozofią, medycyną i każdą dziedziną życia. Terytorium Chin jest bardzo rozległe, dlatego w zależności od pobytu w danym regionie, warto poświęcić czas na kulinarną podróż po najróżniejszych restauracjach, by rozpoznać na własnym podniebieniu najważniejsze smaki: słodki, kwaśny, cierpki, słony i gorzki.

Warto pamiętać, że w Chinach śniadania spożywa się bardzo wcześnie, nawet o 6:00 rano, a przed południem większość restauracji przyrządza już obiady. W tradycyjnych restauracjach jada się na obracanych stołach przeważnie pałeczkami, chociaż dla turystów z zachodu przygotowywane są na wszelki wypadek zestawy sztućców, ale będąc już w Chinach chyba warto pokusić się naukę specyficznego spożywania posiłków. Lista chińskich potraw jest tak długa jak historia kraju licząca kilka tysięcy lat. Zaglądając do restauracji oprócz lokalnego podziału można zauważyć kilka kategorii: potrawy carskie, potrawy lokalne, potrawy rodzinne, etniczne, wegetariańskie oraz lecznicze. Większość dań skupia dziedzictwo kultur azjatyckich takich jak koreańska, japońska oraz mongolska. Na stoły cesarskie trafiały przeważnie najznamienitsze i wyszukane dania, podczas gdy poddani spożywali najczęściej ryż.

Kuchnia bazuje na ryżu krótko lub długoziarnistym, bardzo często serwowanym w postaci klusek lub makaronu. Do tego dochodzi przeważnie mięso uznawane za produkt dodający sił witalnych. Chociaż w regionach islamskich króluje baranina i wołowina, najpopularniejszym mięsem jest wieprzowina zwana zhurou. Jada się także dużo kurczaków jirou oraz jagnięcinę. Na stoły, szczególnie w regionach przymorskich, trafiają także ryby fu, chociaż spotkać można również nieco bardziej egzotyczne ślimaki morskie, żółwie, węże, cykady, a nawet skorpiony czy kawałki niedźwiedzia. Na szczęście dostępna jest cała gama warzyw takich jak kapusta pekińska, szpinak czy ziemniaki oraz owoców: jabłek, mandarynek, bananów, gruszek i winogron. Niezbędnych protein dostarczają nasiona soi występujące w wielu potrawach, chociaż za substytut mięsa uchodzi także ser tofu – świeży twaróg o konsystencji kremu, podawany w wielu kulinarnych kombinacjach.

Do popularnych przekąsek, z którymi bardzo często można się zetknąć stołując się w niewielkich restauracjach na wąskich uliczkach „hutong”, należą jaja kacze, kurze i przepiórcze gotowane na twardo w roztworze herbaty, sosu sojowego i anyżu. Na stoiskach z przekąskami można także nabyć grillowane skrzydełka kurczaka, makarony, kebaby, pieczone ziemniaki i kukurydzę. Ciekawe w smaku mogą okazać się bułki gotowane na parze o nadzieniu mięsnym lub warzywnym, na które potocznie mówi się „łyse głowy”.

Posiłki najczęściej rozpoczyna się pobudzającą żołądek i wzmagającą apetyt filiżanką herbaty, której mnogość gatunków może zachwycić niejednego pasjonata aromatycznego napoju. Chińczycy do posiłków pijają także piwo pijiu (najsłynniejsze Tsingtao pochodzi z Qingdao) oraz spirytus bajiu określany mianem „białego wina”. Jest to jeden z najmocniejszych alkoholi, z którym nie należy przedobrzyć, podobnie jak z mocną wódką Mao Tai Jiu pochodzącą z prowincji Kuejczou. Może po prostu lepiej sięgnąć do obiadu po słodzoną lemoniadę albo delikatne wino gronowe Putao Jiu. W restauracji warto także poprosić o butelkę słodkiego, uchodzącego za wytrawne, białego wina „Wielki Mur” lub czerwonego o groźnej nazwie „Smok”.

Wyżyna Junkuej ma do zaoferowania turystom kuchnię Yunnanu dzielącą się na kilka typów w zależności od zakątka regionu. Na północy króluje suszone mięso i nabiał, a także chleb, suszone wafelki jogurtowe i zapiekany ser. Nietypowym aromatem kusi wędzona kaczka w polewie miodowej, a także danie rybne shaguoyo przyrządzane w glinianym naczyniu. W południowo-wschodniej części jada się kurczaka duszonego w glinianym kociołku – qiguo ji oraz danie zwane „przejściem przez most” – guoqiao mian, na które składa się makaron oraz kawałki mięsa i warzyw. Składnikami większości dań części południowo-zachodniej są orzechy kokosowe, cukier palmowy, kurkuma i goździki pochodzące z sąsiedniej Birmy. W niektórych miejscowościach można zamówić douxie cha – tzw. herbatę z tłuszczem, czyli gorzko-słoną zupę ze smażonych liści herbaty podawanej z dmuchanym ryżem.

Turyści wybierający się do Chin spodziewają się przeważnie kulturowego szoku, co nie do końca okazuje się słuszne. Chociaż odległy zakątek na kuli ziemskiej jest ogromną zagadką rządzoną według tajemniczych zasad, bez problemu można się tam odnaleźć i przekonać, że jest to ciekawy kraj z jedną z najstarszych kultur świata. W kraju akupunktury, aromaterapii i ćwiczeń z medytacji każdy może doświadczyć inspirujących przygód, które później staną się ciekawym tematem do dyskusji.

Niemalże całą populację stanowią Chińczycy, niemniej w jej skład wchodzi kilkadziesiąt innych mniejszości narodowych, które wyznają między innymi islam. Wyznanie i religia bardzo mocno wpływa na kulturę i kształtuje styl życia społeczności. W chińskich religiach ludowych główną rolę odgrywa buddyzm, taoizm i konfucjanizm, chociaż znaczna część społeczeństwa jest bezwyznaniowa. Konfucjanizm przykładowo kładł nacisk na poszanowanie tradycji i stąd zamiłowanie Chińczyków do wszechobecnego porządku. Taoizm odnosił się do obecnych w człowieku przeciwstawnych sił jing i jang oraz rozwoju duchowego człowieka, a buddyzm wyznawał wiarę w istnienie istot nadprzyrodzonych oraz życia po śmierci.

Chińczycy są na ogół pracowici, zaradni i weseli, o czym przykładowo można przekonać się podczas stołowania w restauracjach i wsłuchiwania w gwarne rozmowy. Interesują się światem zewnętrznym, chociaż życiowa determinacja prowadzi do osiągania celu za wszelką cenę. Podróżując po Chinach należy jednak pamiętać, że wciąż ma się do czynienia z państwem komunistycznym, rządzonym silną ręką i posiadającym system nie zawsze zrozumiałych wartości. Ludzie rodzą się równi i prowadzą życie w zgodzie z powszechnie obowiązującymi normami.

Podróżnik zwiedzający chińskie miasta powinien pamiętać o okazywaniu szacunku i posłuszeństwie wobec starszych. Dobrym sposobem na wywarcie pozytywnego wrażenia jest przekazanie przy pierwszym spotkaniu wizytówki lub karteczki z imieniem i nazwiskiem, najlepiej w języku chińskim. Chińczycy bywają impulsywnymi ludźmi, chociaż nie zawsze głośna dyskusja musi mieć znamiona kłótni. Chociaż w Chinach funkcjonuje wiele różnych dialektów językowych (szanghajski, min, kantoński), komunikację ułatwia język mandaryński określany „wspólnym językiem”. Dla turystów z pewnością egzotycznie przedstawiają się chińskie znaki-piktogramy reprezentujące raczej myśl niż sposób wymowy, których dźwięk różni się w zależności od regionu. Poznanie nawet najłatwiejszych znaków, chociaż sprawi zapewne sporo trudności, może okazać się interesującą nauką.

Chińczycy niezależnie od piastowanego stanowiska największą wagę przywiązują do przestrzegania godzin posiłków, końca pracy i snu, dlatego warto uszanować przerwę obiadową, by zaoszczędzić sobie jakichś nieprzyjemności. Bardzo ważna jest także gościnność, chociaż zaproszenia do domów są rzadkością, w przeciwieństwie do towarzyskich spotkań w restauracjach. Zaproszenie do jedzenia jest wyrazem przyjaznych stosunków, tym bardziej jeśli dotyczy spraw biznesowych. Kultura biznesowa i negocjacyjna bowiem jest w chinach bardzo ważnym aspektem prowadzenia interesów, więc jeśli ktoś w trakcie podróży chce załatwić sprawy zawodowe powinien szczegółowo zapoznać się z taką etykietą, by nie popełnić niepotrzebnego „faux pas”. Chińczycy dużą wagę przywiązują także do min, próbując zawsze zachować kamienne oblicze, co często może wprawiać Europejczyków w zabawne zakłopotanie. W trakcie rozmów lepiej nie poruszać tematów dotyczących Tybetu i ogólnie komunizmu, a tym bardziej nie można krytykować funkcjonowania państwa. Naturalne tematy najczęściej dotyczą pogody, kultury, zabytków czy sportu.

Dla Chińczyków najświętszą częścią ciała jest głowa, więc nie należy dotykać niczyjej głowy. Nie ma tam zwyczaju dawania napiwków, spóźnianie się nie leży w dobrym tonie, a zakazane jest pokazywanie stopy lub wskazywanie czegoś stopą uchodzącą za nieczystą część ciała.

Chiny są państwem komunistycznym, w którym celebruje się takie święta jak Święto Pracy przypadające na 1 maja, październikowe Święto Narodowe czy Nowy Rok będący świętem ruchomym ze względu na chiński kalendarz. Do pozostałych świąt państwowych należy między innymi Dzień Kobiet, Dzień Dziecka i rocznica powstania Komunistycznej Partii Chin.

Oprócz zwiedzania miast turyści mogą aktywnie spędzić czas na niezwykłym spływie po rzece Li, który może trwać nawet kilka dni, w zależności od rodzaju ofert proponowanych przez poszczególne agencje turystyczne. Szczególnie okolice miejscowości Yangshuo przyciągają miłośników pieszych wędrówek, wycieczek rowerowych, odkrywania jaskiń i wspinaczki skałkowej. Region bowiem uchodzi za jedno z najpiękniejszych miejsc w Chinach, w którym przygotowano kilkadziesiąt tras wspinaczkowych o różnych stopniach trudności. Wolny czas warto także spędzić nad malowniczym jeziorem Erhai, przy którym agencje turystyczne organizują spływy, połów ryb i wycieczki po akwenie ze zwiedzaniem wysp i rybackich wiosek. Wspaniałe przygody można także przeżyć podczas zwiedzania wyjątkowego Wąwozu Skaczącego Tygrysa oraz licznych jaskiń, których na wyżynie nie brakuje.

Okolice Kunming – z miasta można wybrać się na jednodniową wycieczkę, nawet autobusami miejskimi, po interesujących okolicach. Przepięknym miejscem jest Jezioro Czarnego Smoka, którego sąsiedztwo wypełniają skromne kapliczki taoistyczne i niezwykłe ogrody najkorzystniej wyglądające podczas wiosennego kwitnienia. Miejscowe legendy głoszą, że jeziorko zamieszkuje smok, a na brzegach często można spotkać uczonego z czasów dynastii Ming, który przed laty utopił się w tym miejscu. Interesująca jest także Złota Świątynia osadzona w XVII w. na marmurowym fundamencie, a także Tanhua Si – buddyjska świątynia z czasów Ming, wokół której rozpościerają się baśniowe ogrody pełne alejek wyznaczonych wśród bambusów, egzotycznych drzew i azalii.

Kamienny Las Shi Lin – jedna z największych atrakcji Wyżyny Junkuej, którą tworzy obszar poszarpanych skał wapiennych o strzelistych kształtach. Na zwiedzanie najlepiej wybrać się z miejscowości Lunan  położonej kilkadziesiąt kilometrów na wschód od Kunming. Pasjonujący spacer między potężnymi skałami przypominającymi wielki las prowadzi do najtłumniej odwiedzanej sadzawki Ostrza Miecza oraz na wyższe partie formacji skalnych, z których można podziwiać ten niecodzienny fenomen przyrodniczy. W okolicy znajduje się mnóstwo pensjonatów i hoteli, w których warto zostać na noc.

Dali – zniewalające miasto pełne ogródków piwnych, przytulnych knajpek, salonów masaży i ogólnie panującej, swojskiej i sielankowej atmosfery udzielającej się wypoczywającym tam turystom. W Dali, które niegdyś było stolicą królestwa Nanzhao, zachowało się mnóstwo starych domów nadających miastu zabytkowego klimatu. Dodatkową atrakcją jest malownicze jezioro Erhai położone na wschód od centrum. Po wypiciu pysznej herbatki w herbaciarni mieszczącej się na szczycie bramy południowej można ruszyć na zwiedzanie zabytkowych świątyń i dzielnicy rzemieślników pełnej warsztatów kamieniarskich i stolarskich. Przy okazji warto zajrzeć do Muzeum Miejskiego, które eksponuje głównie przedmioty pochodzące z VIII-X w. Ładny jest ogród otaczający muzeum i uroczo prezentujący się na tle gór, a także zaciszny park Yu’er pełen drzew owocowych, palm, alejek i stawów. Najwięcej obcokrajowców można spotkać w restauracjach na ulicy Yangren Jie. Turyści traktują Dali także jako bazę wypadową do poznawania jeziora Erhai z wyspą Putuo, na której znajduje się zabytkowa świątynia i urocze kafejki. Globtroterzy zdobywają również góry Zhonghe Shan oraz zwiedzają kamienny grobowiec Du Wenxiu znajdujący się w mieście Xiadui. Okolica akwenu Erhai naszpikowana jest dodatkowo licznymi klasztorami, wysokimi szczytami i wioskami zamieszkiwanymi przez etniczne społeczności.

Lijiang – urocze miasto otoczone zielonymi polami wkomponowane jest w wysokie góry zwieńczone szczytami nieustannie skutymi lodem. Dawna stolica królestwa Naxi otwiera przed turystami labirynt uliczek, między którymi rozwieszone są kamienne mostki, a nad szemrzącymi strumykami pochylają się płaczące wierzby. Na turystach największe wrażenie robią domy zamieszkującego miasto ludu Naxi, rozlokowane wokół głównego rynku o nazwie Sifang. Na brukowane uliczki i dachówki architektonicznych cacek najlepiej spojrzeć z Lwiego Wzgórza ozdobionego Pagodą Przeszłości – Wangu Lou. Swoje kroki warto także skierować do Parku Stawu Czarnego Smoka w północnej części miasta, do którego spływa nefrytowa woda z okolicznych wzgórz. W rozległym parku znajduje się także elegancki pawilon Deyue i muzeum poświęcone szamańskim tradycjom.

Śnieżna Góra Nefrytowego Smoka – chociaż zdobywanie samego szczytu osiągającego wysokość 5596 m n.p.m. przeznaczone jest wyłącznie dla wysokogórskich specjalistów, mniej zaawansowani turyści mogą dostać się kolejkami linowymi do kilku punktów widokowych, z których można podziwiać potężny masyw sterczący nad miastem Lijiang. Najlepszą bazą do wędrówek po niższych partiach gór jest wioska Wenhai z miejscami noclegowymi i domową atmosferą.

Wąwóz Skaczącego Tygrysa – wielu turystów przyjeżdża na Wyżynę Junkuej, by przeżyć wspaniałe przygody podczas zwiedzania unikalnego kanionu. Znajduje się tam jedna z najpiękniejszych tras spacerowych w Chinach, niedaleko której swój początek bierze rzeka Jangcy. Pełna wycieczka zajmuje kilka dni, chociaż można wybrać nieco krótsze opcje podróżowania przez jeden z najgłębszych wąwozów na świecie, osiągający głębokość 2500 m. Wrażenie robi zjawiskowa przyroda i sama rzeka wijąca się między zanurzonymi w mgle szczytami. Na trasie znajdują się schroniska i lokale gastronomiczne, a niewprawionym wędrowcom zaleca się skorzystanie z doświadczonego przewodnika.

Jinghong – historia miasta sięga 1180 roku, w którym to Bazhena, watażka z plemienia Dai, założył w tym miejscu królestwo Cheli i od tamtego czasu rozrastająca się osada pełniła główne funkcje administracyjne w tej części kraju. Zwiedzanie Jinghongu polega głównie na spacerowaniu między barwnymi straganami i smakowaniu miejscowej kuchni, chociaż warto zobaczyć Ogród Roślin Tropikalnych podzielony na kilka części tematycznych oraz potężny klasztor buddyjski Wat Manting.

Guilin – atutem krajobrazowym miasta są dziwacznie ukształtowane wzgórza wznoszące się nad rzeką Li tworzącą dwa malownicze jeziorka. Wartość miejskiego piękna doceniali przez stulecia poeci, malarze i turyści wspinający się z uporem na Szczyt Samotnego Piękna. Niewielkie miasteczko rozwinęło się w 1372 r., kiedy siedzibę księstwa ustalił tam cesarz Hongwu, natomiast niechlubnie zasłynęło jako centrum licznych powstań narodowo-wyzwoleńczych pustoszących okolicę. Największymi atrakcjami miasta są liczne wzgórza ze swoimi historiami i zabytkami. Niezwykłe jest Wzgórze Słoniowej Trąby kojarzące się ze słoniem zamienionym w skałę, do zwiedzania podziemnymi grotami zachęca Wzgórze Ujarzmiające Fale z pobliskim Pałacem Książąt Jingjiang, złego ducha przed wiekami więził Szczyt Samotnej Piękności, natomiast z Wzgórza Czterech Widoków rozciąga się najpiękniejsza panorama miasta. Turyści zaglądają również do znajdującego się na obrzeżach Parku Siedmiu Gwiazd, który zbudowany jest z nieziemskich formacji skalnych i jaskiń będących fenomenem geologicznym, a także zwiedzają pawilony widokowe Putuo, położone nieopodal niezwykłej formacji skalnej Lutuo Shan. Wśród pozostałych atrakcji należy także wymienić Jaskinię Trzcinowego Fletu z podziemnym labiryntem skalnym, misternie wykonaną Świątynię Wielkiego Buddy oraz park Kultury Mniejszości z ekspozycją dorobku mniejszości etnicznych regionu.

Rejs po rzece Li – przepiękne okolice meandrującej rzeki zapraszają na wspaniały rejs wśród wapiennych wzgórz o przedziwnych kształtach i pól, na których miejscowi wypasają bydło i uprawiają warzywa. Łodzie wycieczkowe mijają wioski z uroczą zabudową, większe jednostki pasażerskie z turystami wpatrzonymi w zadziwiającą przyrodę, a także Wierzchołek Trzymającego Pióro, Wzgórze Klatki Kurczaków, Szczyt Ogona Ryby, Wzgórze Dziewięciu koni i wiele innych. Podczas spływu warto zatrzymać się na dłużej w miejscowości Yangshuo, która jest doskonałą bazą noclegową oferującą także sklepy z pamiątkami, restauracje, wycieczki po okolicach i możliwość uprawiania wspinaczki skałkowej.

Yangshuo – na trasie rejsu po rzece Li mija się baśniowo położone miasto, które turyści upodobali sobie w szczególności. Ten zakątek Chin przypomina sielską krainę pełną malowniczych pól, wapiennych skałek i meandrujących rzek, gdzie najczęściej pojawiają się artyści wyczuleni na piękno przyrody i turyści ulegający zjawiskowym widokom. Największą atrakcją jest Wzgórze Zielonego Lotosu, z którego roztacza się rozległa panorama w górę i w dół biegu rzeki Li. Piękne widoki rozpościerają się także ze wzgórza Pantao Shan oraz pozostałych wierzchołków tworzących unikalny krajobraz ułożony z połyskujących nitek rzek. Samo miasto jest również przyjemne i nastawione na ruch turystyczny. Sklepy oferują ogromny wybór pamiątek, a hotele świadczą usługi noclegowe na wysokim poziomie. Przy okazji można zapisać się na kurs chińskiej kaligrafii, spróbować swoich sił w sztukach walki, oddać się medytacjom czy nauczyć gotowania. Dodatkową atrakcją zabierającą mnóstwo czasu jest: Jaskinia Czarnego Buddy, Nowe Jaskinie Wodne i Jaskinia Czarnego Smoka, gdzie można między innymi podziwiać skamieliny i podziemną rzekę.

Nanning – duże miasto o statucie prefektury miejskiej położone nad rzeką Yong Jiang. Szerokie aleje wysadzane drzewami, nowoczesna architektura i zadbane ulice sprawiają, że można tam spędzić miłe popołudnie. Sklepy są dobrze zaopatrzone, a restauracje zachęcają do odwiedzin lokalną kuchnią. Najlepiej zwiedza się zatłoczone targowiska, na których bez problemu można znaleźć egzotyczne dla Europejczyków towary, a także ulicę Xingning Lu pełną zabytkowych budynków oświetlonych wieczorami czerwonymi lampionami. Mieszkańcy miasta i turyści wypoczywają najczęściej w przyjemnym parku Renmin urozmaiconym jeziorkami, natomiast pasjonaci historii zaglądają do fortu Zhenning wybudowanego na początku XX wieku. Za największą atrakcję uchodzi jednak Muzeum Prowincji Guangxi związane z zagadkową kulturą Dongson, która słynęła z wyrobu metalowego rękodzieła i przedmiotów ceremonialnych.

Wodospad Detian – interesujące miejsce położone na granicy wietnamskiej, której okolicę zamieszkuje mniejszość etniczna Zhuang. Na turystów czeka tam prowincjonalna atmosfera oraz wspaniały wodospad wynagradzający trudy dotarcia do tego miejsca. Wodospad, znad którego widać Wietnam, tworzy niezwykle malowniczy zakątek dający się obserwować także z pokładu statku wycieczkowego. Woda spada z wysokości kilkudziesięciu metrów, tworząc jednocześnie szerokie kaskady spowite o poranku gęstą mgłą.

Park Ekologiczny Chongzuo – przepiękne krajobrazowo miejsce położone nieopodal Chongzuo powstało wśród wapiennych skał i płaskich dolin, by chronić populację małp langurów (z rodziny makakowatych). Park leżący na dzikich i odludnych terenach pełni co prawda funkcje badawcze, ale turyści są tam zawsze mile widziani.

Guiyang – miasto na dobrą sprawę rozwinęło się dopiero w latach pięćdziesiątych XX wieku, kiedy władze komunistyczne postanowiły poprowadzić tam linię kolejową. Obecnie jest to potężna aglomeracja o statusie prefektury miejskiej z ponad milionową populacją i pięknymi, lśniącymi w słońcu wieżowcami. W jeden dzień praktycznie można zwiedzić najważniejsze atrakcje, wśród których wymienić należy plac Renmin z pomnikiem Mao na południowym brzegu rzeki Nanming, trzypiętrowy pawilon Jiaxiu Lou z 1598 r., do którego prowadzi kamienny most czy mury obronne z wkomponowaną w nie zabytkową wieżą wzniesioną pod koniec XVI stulecia. Turyści zainteresowani historią i folklorem powinni zajrzeć do Muzeum Prowincji Guizhou eksponującego kulturę różnych grup etnicznych, natomiast na spacerowiczów czeka Park Qianling Shan położony na zachód od muzeum. Pagórkowaty teren porośnięty gęstym lasem zamieszkują hałaśliwe małpy, którym przypatrują się turyści odwiedzjący głównie lunapark i pływający łódkami po szerokich stawkach. Dodatkową atrakcją parku jest buddyjski klasztor Hongfu Si położony na niewielkim wzniesieniu z pięknymi widokami na miasto.

Qingyan – interesujące pozostałości po obronnym mieście z czasów dynastii Ming, które założono w 1373 r. Zachował się tam układ oryginalnych, wąskich uliczek z licznymi świątyniami i budynkami cechów rzemieślniczych. Alejka z niskimi sklepikami prowadzi zwiedzających do łuku Baisui ozdobionego rzeźbami lwów i do bramy południowej. W miasteczku nie ma problemu z noclegiem, zjedzeniem dobrego posiłku i zakupem ciekawych pamiątek.

Chishui – niewielkie miasto z atrakcyjnymi okolicami pełnymi subtropikalnych lasów, w których skryły się trzy imponujące wodospady oraz przydrożne świątynie ozdobione rzeźbionymi postaciami.

Anshun – w okolicy niezbyt interesującego miasta znajdują się dwie ciekawe atrakcje przyciągające turystów. Jedną z nich są jaskinie Longgong, do których prowadzą malownicze szlaki piesze. Turyści mogą przykładowo zwiedzić rozległą jaskinię Guanyin Dong wypełnioną statuetkami Buddy oraz ogromny podziemny labirynt Yulong Dong. Drugą atrakcją jest wodospad Huangguoshu, który najlepiej podziwiać z poziomu niebiesko-zielonej rzeki.

Jaskinie Zhijin – nieopodal miasteczka Zhijin położonego wśród spiczastych skał wapiennych znajduje się pasjonujący system niewyobrażalnie pięknych jaskiń z dziwacznymi formacjami skalnymi oświetlonymi dodatkowo intrygującym oświetleniem. Szczególnie interesująco prezentuje się „Pustelnik na Szczycie Góry” i „Puxian Jadący na Słoniu”.

Chengdu – nowoczesne miasto z zacienionymi uliczkami, wśród których odnaleźć można stare domy, architekturę świątynną, przytulne herbaciarnie oraz wszechobecnego duch historii. Chengdu od wieków było stolicą państwa Shu, które w 316 r. p.n.e. zostało podbite przez dynastię Qin. Kiedy w III wieku upadły rządy dynastii Han, miasto stało się stolicą królestwa Shu Han i rozwinęło pod względem gospodarczym. Właśnie w tym mieście, które w X stuleciu stało się stolicą drukarstwa, wprowadzono pierwsze na świecie papierowe banknoty, chociaż szybki rozwój zniweczyła mongolska inwazja z XIII w. Chengdu jednak podniosło się bardzo szybko, powstały wspaniałe mosty i budowle, a rozwijający się przemysł, edukacja i biznes zapewniły sprawne funkcjonowanie aż po teraźniejszość. Zwiedzanie najlepiej zacząć od centralnego placu Tianfu, na którym wznosi się pomnik Mao Zedonga i muzułmański meczet, a sklepami i domami handlowymi zachęca do odwiedzić zamknięta dla ruchu kołowego ulica Chunxi Lu. Po zwiedzeniu niewielkiej świątyni Daci Si pochodzącej z 644 r. n.e. i poświęconej wybitnemu mnichowi Xuanzangowi warto znaleźć czas na wytchnienie w parku Renmin, gdzie chwili relaksu sprzyjają piękne kwiaty, alejki z drzewami, ozdobne ogrody, stawy i zawsze gwarna herbaciarnia. Życiem tętni także buddyjski kompleks świątynny Wenshu Yuan, w którym obejrzeć można rozmaite wcielenia Buddy, pawilony świątynne i najlepszą herbaciarnię w mieście. Do najważniejszych zabytków należy również „Świątynia Zielonej Kozy” – Qingyang Gong – ważne  sanktuarium taoistyczne poświęcone mitycznemu mistrzowi Laoziemu. Elementy związane z licznymi legendami i wierzeniami można zobaczyć między innymi w Pawilonie Bagua z kolumnami ozdobionymi złotymi smokami i Pawilonie Trzech Cnót z detalami symbolizującymi buddyjską religię. W pobliskim Parku Kultury wieczorami odbywają się przedstawienia teatralne, po zobaczeniu których warto przedostać się na ulicę Qintai Lu z wybornymi restauracjami serwującymi regionalną kuchnię. Do pozostałych miejsc, które warto odwiedzić należy: Du Fu poświęcone konfucjańskiemu poecie, dzielnica tybetańska i kompleks świątyń Wuhou Ci upamiętniający epizod w dziejach Chin określany mianem okresu Trzech Królestw, grobowiec poświęcony historycznej postaci Yong Ling oraz Instytut Hodowli Pandy Wielkiej oferujący możliwość przypatrzenia się z bliska tym przemiłym stworzeniom. Osobną trasę spacerową można zaplanować specjalnie po restauracjach i herbaciarniach, z których Chengdu słynie, podobnie jak z doskonałej bazy hotelowej i bogatego życia nocnego.

Xindu – miasteczko targowe, którego największą atrakcją jest świątynia buddyjska Baoguang Si – rozległy kompleks pochodzący z czasów dynastii Tang. Ciekawe eksponaty, rzeźby i malowidła można również podziwiać w pochylonej na bok Pagodzie Sheli, Pawilonie Qinfo oraz Sali Luohan mieszczącej kilkaset posągów Buddy.

Sanxingdui – w pobliżu miasta położonego na północ od Chengdu archeolodzy odkryli szereg prostokątnych dołów ofiarnych kryjących rozmaite skarby oraz osadę pochodząca z lat 3000 p.n.e. - 800 n.e. Ślady związane z ciekawą historią można obecnie oglądać w muzeum poświęconym cennym odkryciom.

Emei Shan – jedna z czterech świętych gór buddyjskich, porośnięta lasami i naszpikowana dziesiątkami świątyń, do których pielgrzymują setki wyznawców Buddy. Według chińskich wierzeń i religii w tym miejscu miał zamieszkiwać twórca filozoficznych podstaw taoizmu Laozi, natomiast zgodnie z inną przypowieścią wszystkich czterech świętych gór strzegą Czterej Niebiańscy Królowie. Emei Shan jest najwyższą z tych gór, sięgającą wysokości 3099 m n.p.m., a rządzi tam – Puxian, bóstwo przedstawiane najczęściej na słoniu lub z kwiatem lotosu w ręku. Góra jest zachwycająco piękna o każdej porze roku, szczególnie jesienią, kiedy zbocza mienią się różnymi barwami. W pobliskich miejscowościach i świątyniach można skorzystać z dobrej bazy noclegowej, by z samego rana wyruszyć na pasjonującą wędrówkę w kierunku masywu, który często bywa spowity mgłą i tworzy tajemniczą poświatę. Zwiedzanie najczęściej obejmuje klasztor Baoguo, klasztor Przyczajonego Tygrysa, Pawilon Czystego Dźwięku oraz Świątynię Dziesięciu Tysięcy Lat. W trakcie zdobywania świętej góry mija się także Świątynię Nieśmiertelnego Szczytu, Jaskinie Dziewięciu Nieśmiertelnych i Sadzawkę Kąpieli Słonia, chociaż najbardziej emocjonującym miejscem jest Złoty Wierzchołek, na którym o poranku pojawia się tajemnicza aureola związana z mistyczną obecnością Buddy.

Leshan – władzę w tym miejscu sprawuje wielki posąg Buddy wzniesiony u zbiegu rzek obmywających podnóża góry Lingyun. Tzw. Wielki Dafo spogląda czujnym okiem na turystów chodzących wokół jego głowy, pielgrzymów pływających łodziami po rzece i wszystkich ciekawskich obserwujących tę największą na świecie rzeźbę bóstwa osiągającą wysokość ponad 70 m. Na stopie kolosa, którego budowę rozpoczęto w 713 r. n.e. może jednocześnie stanąć nawet setka zwiedzających, co unaocznia ogrom przedsięwzięcia budowlanego. Widok na posąg zarówno z poziomu wody, jak i okolicznych platform oraz schodów jest zdumiewający, podobnie jak wizyta w Świątyni Wielkiego Buddy naznaczonej duchową atmosferą.

Zigong – zabytkowe miasto z ciekawą starówką, pozostałościami po dinozaurach i udostępnionymi zwiedzającym kopalniami soli, sięgającymi tradycjami wydobywczymi wieku IV. Dlatego jedną z największych atrakcji jest Muzeum Solnictwa z eksponatami ilustrującymi historię wydobycia soli, a tym samym przedstawiającymi dzieje regionu. Interesujący jest również zabytkowy Dom Rzemiosła Xiqin oraz pamiętające minione stulecia budynki nad rzeką Wangye Miao, w których urządzono wystylizowane herbaciarnie. Jeszcze jedną atrakcją, z której najbardziej zadowolone będą małe dzieci jest Muzeum Dinozaurów wybudowane w miejscu prowadzonych wykopalisk i prezentujące rzadkie gatunki wymarłych stworzeń.

Dazu – rzeźby z okolic miasta Dazu oznaczone są etykietą najważniejszych zabytków sztuki buddyjskiej. Na zwiedzanie rozproszonego terytorialnie kompleksu posągów zatopionych w bujnej roślinności najlepiej przeznaczyć jak najwięcej czasu. Misternie wyrzeźbione postacie ludzkie i nie tylko wyróżnia wysoka jakość wykonania oraz różnorodność stylu i tematyki. Najstarsze dzieła znajdujące się na tzw. Północnym Wzgórzu pochodzą z 892 r. n.e. i ukazują bogato rozwinięty artyzm twórców, z kolei tysiące pozostałych rzeźb rozlokowanych po okolicy w różnych skupiskach nawiązują tematyką do buddyzmu i innych motywów religijnych popularnych w Chinach między IX a XII wiekiem. Rzeźby zaskakują nawet historyków sztuki, którzy nie kryją zaskoczenia podczas oglądania bóstwa siedzącego w ogromnym pawiu, Buddy zażywającego kąpieli w kaskadzie wypływającej ze smoczego pyska czy pogromczyni demonów Guanyin trzymającej w licznych rękach różne rodzaje broni. Pasjonujące jest także Wzgórze z Wierzchołkiem Skarbów – Baoding Shan, z realistycznymi rzeźbami stworzonymi przez mnicha z sekty jogi buddyjskiej. Największe wrażenie na turystach spośród kilku tysięcy posągów robi kilkudziesięciometrowy leżący Budda otoczony gronem uczniów. Intrygujących dzieł jest znacznie więcej, podobnie jak towarzyszących im świątyń i pawilonów, w których można prześledzić całą historię chińskich religii.

Chongqing – jedno z najbardziej niezwykłych miast regionu Syczuan, rozrzucone na stromych wzgórzach, z których można spojrzeć na zlewisko rzek Jangcy i Jialing. Ogromna aglomeracja jest autonomiczną jednostką terytorialną podobnie jak Pekin i Szanghaj, z historią sięgającą 1000 r. p.n.e., kiedy tereny te zamieszkiwał lud Ba. W epoce Tang osada nosiła nazwę Yuzhou, którą cesarz Zhao Dun z dynastii Song przemienił na „Bliźniacze Szczęście” – Chongqing. Z miastem wiążą się dzieje najdłuższej kampanii wojennej Chin, gdy od roku 1242 wojska dynastii Song broniły przed Mongołami dostępu do zabudowań aż przez 36 lat. Chongqing ma do zaoferowania turystom bardzo wiele, dlatego jeden dzień może nie wystarczyć na zobaczenie wszystkich atrakcji, których najwięcej zgromadzonych jest wzdłuż rzeki Jialing. Podziwiać tam można starą, drewnianą architekturę dzielnicy Ciqi Kou, Muzeum Stillwella (generała odnoszącego sukcesy militarne w konfliktach z początku i przełomu XX wieku) i zabytkową fortecę Diaoyu z okresu panowania dynastii Song. Ozdobą komercyjnego centrum miasta z licznymi galeriami, restauracjami i kawiarniami jest pomnik Zwycięstwa Jiefengbei, wokół którego zawsze gromadzi się gwarny tłum. Na wydzielonym półwyspie zachowała się świątynia Luahan Si pochodząca z okresu panowania dynastii Tang, w której wnętrzu uwagę przyciąga ogromna rzeźba Buddy oraz kilkaset terakotowych posągów. Na dzielnicę portową pełną zabytkowych doków i statków pływających po rzece najlepiej spojrzeć z wydzielonego punktu widokowego, do którego można dojechać kolejką linową, z kolei centrum biznesowe w zachodniej części budynku szczyci się Muzeum Sanxia opowiadającym historię miasta oraz parkiem Pipa Shan doskonale nadającym się na popołudniowy piknik. Z racji sporych rozmiarów miasto posiada bazę noclegową na najwyższym poziomie oraz doskonałe zaplecze gastronomiczne z wyszukaną kuchnią syczuańską.

Kiedy najlepiej wybrać się na Wyżynę Junkuej?
Stosunkowo łagodny klimat wyżyny sprawia, że najkorzystniejszymi miesiącami na wizytę są kwiecień, maj i czerwiec oraz wrzesień i październik. Wtedy jest najprzyjemniejsza, ciepła i sucha pogoda, natomiast lata przeważnie są gorące i deszczowe, a zimy bywają bardzo mroźne.

Jaka waluta obowiązuje w Chinach i jakie są orientacyjne ceny?
Walutą Chin jest juan renminbi z nowym oznaczeniem China New Yuan (CNY), 1 CNY = 100 fenów. Ceny między regionami znacznie się różnią i zależą od popularności turystycznej danego obszaru, a prowincja jest tańsza niż ekskluzywne kurorty. W trakcie robienia zakupów, szczególnie na bazarach i targowiskach, warto targować się, gdyż sprzedawcy często obniżają ceny. Towary w chińskich supermarketach i większych sklepach mają ceny porównywalne z polskimi.

Gdzie i jakie pamiątki kupić na Wyżynie Junkuej?
Najciekawsze, tradycyjne pamiątki można kupić w lokalnych sklepach z rękodziełem oraz w „manufakturach”, gdzie przedmioty są wykonywane ręcznie. Chińczycy są specjalistami w tworzeniu podróbek, dlatego za oryginalnymi produktami lepiej rozejrzeć się w tzw. „Sklepach Przyjaźni” niż zwykłych sklepikach przyciągających niskimi cenami. Na uwagę zasługuje duży wybór antyków, chociaż nie ma co liczyć na niskie ceny. Ciekawymi upominkami mogą być przykładowo narzędzia wykorzystywane przez artystów takie jak pędzle i tusz, a także przedmioty z nefrytu i tradycyjne latawce. Warto wstąpić do tradycyjnej herbaciarni po aromatyczną paczuszkę herbaty lub rozglądnąć się w pierwszej lepszej „graciarni” za drewnianą rzeźbą lub misternie wykonanym posążkiem Buddy. Turyści rozglądają się także za fajkami do opium, kompletami do gry w „madżonga” czy chińską porcelaną. Stosunkowo tanie są perły, jedwab i obrazy malowane na takim materiale. Unikatowym prezentem jest także chińska kaligrafia malowana na jedwabiu lub bibule. Podczas zakupów warto pokusić się o targowanie, gdyż sprzedawcy bardzo często opuszczają ceny wstępnie zawyżone dla turystów.

Jaki czas obowiązuje w Chinach?
W Chinach do czasu polskiego w lecie dodajemy 6, w zimie 7 godzin.

Jak poruszać się po Wyżynie Junkuej?
Najlepiej skomunikowane są duże miasta Wyżyny Junkuej. W stolicy regionu, Kunming, działa krajowe lotnisko i doskonale zorganizowany jest transport publiczny. Z miasta wyjeżdżają także autobusy dalekobieżne i funkcjonuje tam dworzec kolejowy. Pociągami można dojechać między innymi do Chengdu, Baise, Nanningu oraz do pozostałych części kraju. Międzynarodowe autobusy wyjeżdżają także do Wietnamu i Laosu.

Z powodu dużych odległości przemieszczanie się pomiędzy poszczególnymi regionami jest utrudnione, niemniej samoloty obsługują stolice wszystkich prowincji i większe miasta. Podróżowanie z pewnością wymaga wcześniejszego, dobrze przygotowanego planu, szczególnie jeśli chodzi o tańszy transport. Kolej jest najszybszą, najbezpieczniejszą i najlepiej rozwiniętą formą poruszania się po Chinach. Sieć kolejowa dysponuje najszybszymi pociągami luksusowymi, ekspresami, pośpiesznymi i osobowymi. Składy często bywają przepełnione, więc lepiej wcześniej zarezerwować bilet i unikać kupowania biletu w dzień wyjazdu, chyba że jest to trasa lokalna.

Chociaż sieć kolejowa jest dobrze rozbudowana, nie brakuje regionów, do których można dotrzeć tylko autobusem. Najlepszą flotą autobusową dysponują prywatni przewoźnicy. Połączenia zarówno prywatne, jak i publiczne są częste, gdyż istnieje duża konkurencja i zapotrzebowanie ze strony pasażerów. Bilety można kupować bez wcześniejszej rezerwacji i należy pamiętać, że podróż autobusem nie należy do najkrótszych ze względu na częste przystanki. Na trasach do 100 km kursują minibusy, które są rozsądną cenowo i czasowo formą podróżowania.

Transport w dużych miastach jest dobrze rozwinięty. W Pekinie, Hongkongu, Kantonie i Szanghaju działa metro, a autobusy są stosunkowo tanie. Ceny wszechobecnych taksówek również nie są wygórowane.

Na terytorium Chin nie można wjechać własnym samochodem, a wynająć lub kupić auto można jedynie po wcześniejszym uzyskaniu chińskiego prawa jazdy i załatwieniu wielu formalności. Międzynarodowe prawo jazdy nie jest honorowane. Zawsze można wynająć samochód z kierowcą, ale nie należy to do tanich udogodnień w podróżowaniu.

Jakie są ograniczenia celne w Chinach?
Przy wwożeniu środków płatniczych powyżej równowartości 5 tys. USD należy złożyć stosowną deklarację celną, na której podstawie przy wyjeździe prowadzona jest kontrola. W deklaracji wjazdowej należy również zgłosić wszystkie wartościowe przedmioty (np.: kamera, cenna biżuteria itp.) Wywieźć można ograniczoną ilość alkoholu (do 1 l), a zakupiony sprzęt elektroniczny nie może przekraczać wartości wyższej niż 5 tys. CNY. Zakaz dotyczy wywozu waluty chińskiej w wysokości większej niż 20 tys. CNY, dóbr kultury, dzieł sztuki, rzadkich wydawnictw, kamieni szlachetnych i ich pochodnych, zagrożonych gatunków roślin i zwierząt.

Jakie dokumenty potrzebne są w razie konieczności skorzystania z służby zdrowia w Chinach?
Cudzoziemiec na terenie Chin za wszystkie usługi medyczne płaci gotówką, natomiast zwrotu kosztów leczenia można dochodzić po powrocie do kraju, po przedstawieniu firmie ubezpieczeniowej odpowiednich rachunków (należy zadbać, żeby były wystawione w języku angielskim). Polisy zagranicznych firm nie są uznawane, więc jedyną opcją jest korzystanie z chińskiego ubezpieczenia. Chociaż nie ma obowiązku ubezpieczeń osobowych, jedynym rodzajem wymaganego ubezpieczenia jest polisa na przelot na trasach krajowych, którą wykupuje się jako dodatek do biletu. Należy również pamiętać, że niektóre z firm ubezpieczeniowych wymagają poświadczenia rachunków przez poszczególne urzędy konsularne. Opieka medyczna poza terenami głębokiej prowincji nie stanowi problemu i jest ogólnodostępna. Cena za dobę pobytu w szpitalu nie obejmuje kosztów usług medycznych, badań ani leków, za które płaci się osobno. Turystom, którzy chcą skorzystać z leczenia metodami tradycyjnymi zaleca się korzystanie z gabinetów dostępnych przy niektórych klinikach oraz z punktów w większości hoteli. W niektórych regionach, które zostają umieszczane są na liście zagrożeń epidemiologicznych sporządzonej przez WHO, bezwzględnie wymagana jest książeczka zdrowia.

Ze względu na inną florę bakteryjną należy starannie wybierać restauracje lub jadać w hotelach, przestrzegać podstawowych zasad higieny niezbędnych w krajach tropikalnych oraz zwracać uwagę na warunki w jakich przygotowuje się i przechowuje jedzenie. Turyści powinni pić wyłącznie wodę butelkowaną, gdyż woda z kranu nie jest zdatna do picia.

Szczepienia ochronne nie są wymagane, niemniej szczególnie w krajach tropikalnych istnieją zagrożenia sanitarno-epidemiologicznych, dlatego przed wyjazdem warto sprawdzić czy szczepienia nie są zalecane sezonowo i profilaktycznie zaszczepić się przed wskazanymi chorobami. Poszczególne zalecenia sanitarne pozwalające uniknąć zachorowania na różne choroby dostępne są na stronie internetowej Państwowej Inspekcji Sanitarnej: www.pis.gov.pl

Obywateli polskich wybierających się do Chin obowiązują wizy, które można uzyskać w ambasadach i urzędach konsularnych po przedstawieniu paszportu (ważnego min. 6 miesięcy od daty wyjazdu z Chin), zdjęcia, wypełnionego wniosku wizowego, kserokopii biletu do Chin albo wydruku potwierdzającego hotelową rezerwację, bądź też potwierdzenia uczestnictwa w wycieczce. Wyjazd z terytorium Chin do Specjalnej Strefy Administracyjnej Hongkongu lub Makau traktowany jest jako opuszczenie granic ChRL i automatycznie anuluje ważność posiadanej wizy jednokrotnej, dlatego przed podróżowaniem w te miejsca trzeba zadbać o posiadanie wizy dwu- lub wielokrotnej. Polacy podróżujący wyłącznie do Hongkongu i Makau nie potrzebują wiz wjazdowych, jeżeli ich pobyt nie przekracza 3 miesięcy. Podróżując dalej do Chin wizę wjazdową można uzyskać w specjalnych biurach łącznikowych centralnych władz ChRL. W Chinach istnieje obowiązek meldunkowy, którego dokonuje administracja hotelu.

Szczegółowe i aktualne informacje można znaleźć na stronie MSZ: www.msz.gov.pl lub na stronie ambasady polskiej w Pekinie www.pekin.polemb.net

Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej w Chińskiej Republice Ludowej
Chiny, Pekin, 1 Ritan Lu, Jianguomenwai, 100600
Tel. dyżurny: +861065321235 Faks: +861065321745
pekin.amb.sekretariat@msz.gov.pl
www.pekin.polemb.net

Konsulat Generalny Rzeczypospolitej Polskiej w Kantonie
Chińska Republika Ludowa, Kanton, Shamian Dajie nr 63, 510130
Tel.: +8620 81219994 Tel.: +8620 81219993 Tel. dyżurny: +86 13500033863 Faks: +8620 81219995
kanton.kg.sekretariat@msz.gov.pl
www.kantonkg.polemb.net

Konsulat Generalny Rzeczypospolitej Polskiej w Szanghaju
Chińska Republika Ludowa, Szanghaj, 618 Jianguo Xi Road, 200031
Tel.: +86 21 6433 9288 Tel.: +86 21 6433 4735 Tel. dyżurny: +86 15 0004 44808 Faks: +86 21 6433 0417
szanghaj.kg.sekretariat@msz.gov.pl
www.szanghajkg.polemb.net