Wyspa Rodrigues

Górzysty klejnot oceanu z unikalną przyrodą, systemem jaskiń i wielką rafą koralową.

Wyspa Rodrigues zwana mniejszą siostrą Mauritiusa przypomina swoim kształtem rybę i uznawana jest za odrębny obszar polityczny oraz kulturowy. Otoczona rafą koralową, może pochwalić się kilkoma wspaniałymi plażami i pisakiem o brzoskwiniowym odcieniu. Wyprawa na tę wyspę to marzenie wielu podróżników, którzy uwielbiają przygody oraz zachwycają się słońcem, egzotyką oraz kąpielami w oceanie. Wczasy w takim miejscu dostarczą wielu wrażeń i zapadną w pamięci na długie lata chociażby ze względu na unikalny krajobraz pełen dramatyzmu, gdzie łańcuchy górskie łączą się z dolinami, systemem jaskiń, tropikalną roślinnością i drobnym piaskiem na plażach. Można tam poznać rośliny występujące tylko w tej części świata, unikalną kulturę mieszkańców oraz podwodny świat pełen kolorowych rybek. Rodrigues różni się od Mauritiusa pod wieloma względami nie tylko za sprawą odmiennej przyrody, ale także braku masowej turystyki, co przypadnie do gustu podróżnikom poszukującym wytchnienia i błogiego spokoju. Może dlatego maskotką wyspy jest dront zwany samotnym, czyli kuzyn osławionego ptaka dodo.

Wyspa Rodrigues położona jest około 560 km na wschód od Mauritiusa, w archipelagu Maskarenów na Oceanie Indyjskim. Jest mocno pofalowana i poprzecinana głębokimi dolinami powstałymi na skutek erupcji wulkanicznych. Najwyższym wierzchołkiem jest Mount Limon osiągający wysokość 400 m n.p.m., a atutem przyrodniczym rafa koralowa idealnie nadająca się do nurkowania.

Obecna nazwa wyspy została nadana na cześć portugalskiego marynarza Diego Rodriguesa, który odkrył ją w 1528 roku, niemniej ten niewielki skrawek lądu pojawił się już na arabskich mapach z X wieku ukazujących archipelag Maskarenów. Portugalska nazwa nie została zmieniona ani przez Holendrów, którzy pojawili się na wyspie w 1601 roku, ani przez Francuzów podczas ich XVIII-wiecznych podbojów terytorialnych. Stałe osadnictwo związane było głównie z połowem ryb i handlem. Na początku XIX wieku wyspę zdominowali Brytyjczycy, którzy znieśli niewolnictwo, a Rodrigues w 1968 roku oficjalnie połączył się z Mauritiusem i posiada obecnie status autonomiczny.

Stolicą regionu jest Port Mathurin – niewielkie miasteczko portowe z głośnymi straganami, bazą noclegową i kilkoma restauracjami. Poza sobotnim targiem, na którym można kupić pamiątki i lokalne produkty dla turystów nie ma zbyt wielu atrakcji, niemniej jest to dobra baza wypadowa do zwiedzania wyspy. Domy budowane są tam przeważnie z drewna i wyglądają dosyć skromnie, niemniej pod względem architektonicznym na uwagę zasługuje budynek La Residence udostępniany na lokalne zgromadzenia. Główne skupisko hoteli i pensjonatów znajduje się na wschód od Port Mathurin w Anse aux Anglais oraz w Saint Francois na wschodnim wybrzeżu. Klimatyczne hoteliki można znaleźć także w południowej części wyspy.

Kuchnia na Mauritiusie jest bogata i różnorodna jak historia kolonialnych wpływów. Od kompozycji indyjskich przypraw po świeże składniki przygotowane w chińskim stylu. Codziennym pożywieniem jest ryż i makaron, chociaż zwyczajowo Francuzi zaczynają dzień od cafe au lait i crossainty, a Hindusi od cienkich naleśników chapatti. Na lunch często jada się pikantne owoce morza i niekiedy pije chłodne piwo. Najważniejszy jest jednak obiad spożywany najczęściej w gronie rodzinnym. Zgodnie z kulinarną historią kolonizacji wyspy Francuzi pozostawili aromatyczne desery i chrupiące bagietki, Holendrzy dziczyznę, a Hindusi aromat curry i ostrego chili. Kreolska kuchnia natomiast obfituje w potrawy z ryb, owoce morza, warzywne sosy, świeże bakłażany czy ryż z dodatkiem szafranu. W restauracjach do przystawek dodawany jest lokalny specjał, czyli rdzeń palmy.

W odmianie chińskiej i francuskiej dużą popularnością cieszy się mięso, na talerzach ląduje dziczyzna, a kreolskie kiełbaski można dostać wszędzie. Jako że Mauritius jest wyspą, nie brakuje ryb, małży, krewetek, homarów i kalmarów. W restauracjach pod wieloma postaciami podaje się ośmiornicę, natomiast najczęściej spotykanym daniem ulicznym są chińskie kluski na parze boulettes dhal puri z soczewicy. Koniecznie trzeba spróbować orzeźwiającej w upalne dni herbaty Bois Cheri oraz jogurtowego napoju lassi.

biriani – ryż curry
bouillabaisse – zupa rybna z połączenia ryb, krewetek, aromatycznych przypraw i pomidorów
farattas – naleśniki z mąki
bouletts – chińskie kluski na parze
gateaux piments – ciasteczka chilli
dhal puris - naleśniki z soczewicy
char siu – grillowana wieprzowina

Dań wegetariańskich najlepiej szukać w restauracjach hinduskich, gdzie najłatwiej dostać warzywne curry – carri de legumes. Doskonałym daniem indyjskim jest kofta z białego sera, ziemniaków, pomidorów i fasoli z domieszką kolendry, kminku oraz chili. Smaczne są także pierożki nadziewane warzywami z ostrym lub słodkim sosem – samosas.

Z racji tego, że Mauretańczycy uwielbiają porę koktajlową chętnie pijają poncze i koktajle owocowe przygotowywane na bazie rumu, który zresztą jest napojem narodowym. Preferowana jest także whiskey jako pamiątka po 150-letniej dominacji brytyjskich rządów. Ponadto pija się piwo Phoenix z wieloletnią tradycją ważenie oraz Blue Marlin.

Warto pamiętać, że dosyć wyraźny jest podział na restauracje dla turystów i dla miejscowych. Najlepiej jednak zapoznać się z kulturą gastronomiczną Mauritiusa u prywatnych gospodarzy na tzw. tables d'hote, gdy posiłki składające się z tradycyjnych potraw spożywa się z całą rodziną. Dużą popularnością cieszą się także rozmaite przekąski sprzedawane na każdym przystanku autobusowym i miejskich placach. Tanie przysmaki pochodzą najczęściej z Indii, Chin i Francji.

Również wyspa Rodrigues może pochwalić się ciekawą kuchnią, która nieco różni się od maurytyjskich sąsiadów. Dania nie są tak pikantne i gotowane z mniejszą ilością oleju. Wśród dań, za którymi warto rozglądnąć się na wyspie można wymienić:

vindaye d'ourite – gotowana ośmiornica z tartymi przyprawami, czosnkiem, octem i sokiem z cytryny
ourite – sałatka z ośmiornicy, oliwą z oliwek, cebulą i przyprawami
la torte Rodriguaise – tort z papai, ananasa lub kokosa zmiksowanego z lokalnym korzeniem corn-floeur.

W porównaniu z innymi krajami Mauritius jest przykładem harmonii, pomimo obecności różnic kulturowych. Jest to stosunkowo młode państwo z niejednolitą populacją i silnym poczuciem jedności narodowej. Jedną z sił łączących mieszkańców wyspy jest język kreolski, w którym mówią praktycznie wszyscy mieszkańcy. Główną jednostką społeczną jest rodzina wielopokoleniowa, którą często można spotkać na niedzielnym pikniku. Na społeczeństwo Mauritiusa składają się Hindusi, Kreole – potomkowie afrykańskich niewolników, Chińczycy oraz mniejszość francuska związana z XVIII-wiecznym osadnictwem. Główną religią jest hinduizm, niemniej kościoły, meczety i świątynie hinduistyczne w wielu miejscach stoją obok siebie. Obecność hindusów na wyspie zaznaczona jest licznymi festiwalami, miejscami kultu oraz organizacjami o charakterze  religijno-społecznym. Rozpoznawalnym hinduskim znakiem jest przykładowo „tika”, czyli mała czerwona kropka na czole oznaczająca zamężną kobietę. Natomiast mężczyźni bardzo często noszą hinduskie stroje „dhoti”, czyli spinany w pasie materiał. Szczególnie podczas wesel i świąt religijnych można podziwiać prawdziwy festiwal kolorów. Obok hinduizmu występują także chrześcijaństwo, judaizm i islam, więc praktycznie w każdym miejscu można spotkać rozmaite grupy etniczne i językowe.

Ważną grupą społeczną są Kreole charakteryzujący się brunatnym odcieniem skóry. Znani są z tego, że udzielają się w życiu politycznym kraju oraz wydarzeniach religijnych związanych głównie z kościołem katolickim. Duży procent społeczeństwa stanowią także Chińczycy, którzy podobnie jak pozostali mieszkańcy Mauritiusa łączą się w klany.

Bogactwo kreolskiej kultury objawia się między innymi w muzyce, która nazywa się „sega” i jest pełną energii mieszanką dźwięków oraz tańca wymyślonego przez afrykańskich niewolników. Wyspiarzy charakteryzuje także zamiłowanie do handlu, a tym samym do targowania się. Handel uliczny kwitnie, dlatego codziennością jest targowanie się oraz zachęcanie do robienia zakupów na straganach z różnościami.

Wśród zasad, których należy przestrzegać jest  ubiór – strój kąpielowy poza plażą może być uznany za niestosowny, a opalanie topless jest zabronione przynajmniej na plażach publicznych. Świątyń i meczetów nie należy zwiedzać w krótkiej spódniczce i powinno się mieć przykryte ramiona. W niektórych świątyniach hinduistycznych należy przed wejściem zdjąć skórzane rzeczy takie jak pasek czy torebka oraz trzeba zakryć głowę chustą lub szalem. W świątyniach obowiązuje zakaz fotografowania, a także dotykania rzeźb i posągów bóstw. Dawanie napiwków nie jest wymagane, niemniej niektóre luksusowe hotele i restauracje doliczają 10-15% do rachunków w ramach opłaty za usługę.

Największa popularnością wśród turystów odwiedzających Wyspę Rodrigues cieszą się wyprawy do bezludnego raju Ile aux Cocos, gdzie podziwiać można kolonię ptaków morskich. Teren wzdłuż północno-wschodniego wybrzeża z Graviers do Saint Francois doskonale nadaje się na wędrówkę pieszą po plażach, natomiast w okolicy La Passe St Francois znajdują się najlepsze tereny nurkowe. Bajeczną podwodną topografię zapewnia także teren La Basilique, a klimatycznym miejscem z podwodnym kanionem jest po prostu La Canyon. Morskie kluby organizują połowy wielkich ryb. Wielu miłośników kitesurfingu uważa, że tereny wokół wyspy należą do jednych z najlepszych na świecie do uprawiania tej dyscypliny sportu. Jeśli ktoś szuka przygody powinien także spróbować zjeżdżania po linie zawieszonej nad kanionem Grande Montagne.

Ile aux Cocos – wśród kilkunastu wysp otaczających Rodrigues, Cocos jest najbardziej interesująca ze względu na rezerwat przyrody będący domem dla ciekawych gatunków ptactwa morskiego. Wycieczkę na wyspę organizują hotele i lokalne agencje turystyczne.

Francois Legaut Reserve – interesujący rezerwat, w którym odtworzono przyrodę z czasów pierwszych odkrywców wyspy. Obszar zamieszkiwany jest przez setki żółwi, które można fotografować podczas wycieczki. Ponadto szlak spacerowy zahacza o jaskinie z formacjami skalnymi oraz muzeum przybliżające historię wyspy. Rezerwat rozciąga się w części południowo-zachodniej Rodrigues.

Grand Montagne Nature Reserve – rezerwat przyrody nadzorujący życie setek gatunków roślin i ochraniający wyspiarki ekosystem. Przez las wiodą szlaki pokazujące unikalne piękno wyspy.

Caverne Patate – system jaskiń, w których można podziwiać stalaktyty i stalagmity. Tunel jest łatwy do przejścia, aczkolwiek wejście tylko z przewodnikiem. Warto pamiętać o cieplejszych rzeczach ze względu na różnicę temperatur.

Cascade Pistache – widokowe miejsce w postaci wielkiego krateru i wodospadów będących prawdziwym cudem natury. Dla odważnych pośrodku krateru wybudowano most linowy, z którego można podziwiać okolicę nabierającą niezwykłych barw szczególnie po opadach deszczu.

Kiedy najlepiej wybrać się na Rodrigues?
Wysoki sezon na wyspie trwa od października do lutego, w związku z czym wszelkimi biletami lotniczymi i noclegami należy zainteresować się wcześniej. W niektórych miejscach wysoki sezon obowiązuje także w marcu i kwietniu – wtedy widoczność pod wodą jest wyjątkowa dobra, co sprzyja uprawianiu snorkelingu. Temperatury są niższe od maja do września i w tym okresie ceny na wyspie nieco spadają.

Jak poruszać się po Rodrigues?
Transport publiczny na wyspie jest słabo rozwinięty, więc najlepszym sposobem na przemieszczanie się jest wynajęcie samochodu.

Jakie plaże znajdują się na Rodrigues?
Najlepsze złote plaże rozciągają się na wschodnich brzegach wyspy. Piaszczyste odcinki można znaleźć w Port Mathurin na północy i Port Sud-Est na południu.

Turyści podróżujący z Polski nie są objęci obowiązkiem wizowym, o ile nie zamierzają przebywać w tym kraju dłużej niż 90 dni. Należy posiadać bilet powrotny, potwierdzoną rezerwację miejsca zamieszkania oraz środki do utrzymania w trakcie pobytu (ok 100 USD/dzień). Ważność paszportu w dniu planowanego opuszczenia terytorium Republiki Mauritiusa powinna wynosić co najmniej kilka dni.

Na Mauritiusie nie ma polskiej ambasady, dlatego zgodnie z prawem UE, polscy obywatele uprawnieni są do pomocy dyplomatycznej i konsularnej państw członkowskich UE posiadających w danym kraju placówkę.

W nawiązaniu kontaktu z placówką dyplomatyczną państwa członkowskiego UE pomocna jest strona:
https://ec.europa.eu/consularprotection/content/home_pl

Najbliższy kraj znajdujący się pod opieką placówek dyplomatycznych to Kenia:

Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej w Republice Kenii
Kenia, Nairobi, 58 Red Hill Road off Limuru Road, 00100 Nairobi
Tel.: +254 20 712 00 20 Tel.: +254 20 712 00 19 Tel. dyżurny: +254 713 816 166 Tel. dyżurny: +254 722 910 276 Faks: +254 20 712 01 06
nairobi.secretary@msz.gov.pl (w sprawach ogólnych) nairobi.amb.wk@msz.gov.pl (w sprawach konsularnych)
www.nairobi.polemb.net